ทำไมคนอเมริกันถึงเรียกพวกเขาว่ากางเกง?

การแนะนำ

คุณเคยสงสัยหรือไม่ว่าทำไมคนอเมริกันถึงเรียกเสื้อผ้าที่คลุมขาว่า "กางเกง"? เป็นคำถามที่อาจดูไม่สำคัญและไม่สำคัญ แต่จริงๆ แล้วค่อนข้างน่าสนใจหากคุณเจาะลึกลงไปในหัวข้อนี้อีกสักหน่อย ในบทความนี้ เราจะสำรวจต้นกำเนิดและวิวัฒนาการของคำว่า "pants" ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน และเหตุใดจึงใช้แทนคำอื่นๆ เช่น "trousers" หรือ "slacks"

คำว่ากางเกง

คำว่า "กางเกง" เป็นคำย่อของคำว่า "กางเกงใน" ซึ่งเดิมใช้ในยุโรปเพื่ออธิบายกางเกงขายาวรัดรูปประเภทหนึ่งที่ผู้ชายสวมใส่ในศตวรรษที่ 16 คำว่า "กางเกงใน" มาจากคำภาษาอิตาลี "pantaloni" ซึ่งหมายถึงกางเกงสไตล์เวนิสที่สวมใส่โดยนักแสดงที่เล่นเป็นตัวละครที่เรียกว่า "Pantalone" โดยทั่วไปแล้วกางเกงเหล่านี้จะรัดรูปและยาวไปจนถึงข้อเท้า

เมื่อแฟชั่นสำหรับกางเกงรัดรูปไม่เป็นที่นิยมในยุโรปในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 กางเกงหลวมที่เรียกว่า "กางเกงขาสามส่วน" ก็ได้รับความนิยมมากขึ้น อย่างไรก็ตาม คำว่า "กางเกงใน" ยังคงถูกใช้ในอเมริกาเพื่อหมายถึงกางเกงทุกประเภทที่ผู้ชายสวมใส่ โดยไม่คำนึงถึงขนาดหรือสไตล์ของกางเกง เมื่อเวลาผ่านไป คำว่า "pantaloons" ก็สั้นลงเป็น "pants" และกลายเป็นคำมาตรฐานสำหรับคำว่า "pants" ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน

อเมริกันกับอังกฤษอังกฤษ

แม้ว่า "pants" เป็นคำมาตรฐานสำหรับกางเกงในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน แต่คำนี้ไม่ค่อยได้ใช้ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ ผู้พูดชาวอังกฤษนิยมใช้คำว่า "กางเกง" เพื่ออธิบายเสื้อผ้าชิ้นนี้แทน ความแตกต่างนี้สามารถย้อนกลับไปถึงพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของภาษาอังกฤษในทั้งสองประเทศ

ในศตวรรษที่ 17 และ 18 ภาษาอังกฤษอยู่ในช่วงของการกำหนดมาตรฐานและการประมวลผล ในช่วงเวลานี้ นักไวยากรณ์และนักพจนานุกรมศัพท์จำนวนหนึ่งเริ่มพัฒนากฎเกณฑ์และแบบแผนเกี่ยวกับวิธีการพูดและเขียนภาษา บุคคลที่โดดเด่นที่สุดคนหนึ่งคือซามูเอล จอห์นสัน ผู้ตีพิมพ์ "พจนานุกรมภาษาอังกฤษ" อันโด่งดังของเขาในปี 1755

พจนานุกรมของจอห์นสันรวมคำจำกัดความของคำหลายคำที่ใช้กันทั่วไปในภาษาอังกฤษในขณะนั้น รวมถึง "กางเกง" ด้วย อย่างไรก็ตาม คำว่า "กางเกง" ไม่ได้รวมอยู่ในพจนานุกรม อาจเป็นเพราะในขณะนั้นยังถือว่าเป็นภาษาพูดหรือลัทธิภูมิภาคนิยม

คำว่า "กางเกง" มีการใช้กันอย่างแพร่หลายมากขึ้นในอเมริกาเนื่องจากประเทศนี้พัฒนาภาษาอังกฤษที่หลากหลายขึ้นโดยเฉพาะ เมื่อผู้ตั้งถิ่นฐานย้ายไปทางตะวันตกและพบปะกับผู้คนจากภูมิภาคและประเทศต่างๆ ภาษาก็พัฒนาขึ้นเพื่อสะท้อนถึงอิทธิพลทางวัฒนธรรมและภาษาใหม่ กระบวนการนี้ช่วยสร้าง "กางเกง" เป็นคำมาตรฐานสำหรับกางเกงในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ในขณะที่ "กางเกง" ยังคงเป็นคำที่นิยมใช้ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ

การเปลี่ยนแปลงในระดับภูมิภาค

แม้ว่า "กางเกง" จะเป็นคำมาตรฐานสำหรับกางเกงในอเมริกา แต่ก็มีการใช้งานที่แตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค ตัวอย่างเช่น ผู้คนทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกามักใช้คำว่า "britches" เป็นภาษาพูดสำหรับกางเกง คิดว่ามีต้นกำเนิดมาจากคำว่า "กางเกงรัดรูป" ซึ่งใช้เพื่ออธิบายกางเกงรัดรูปที่ผู้ชายสวมใส่ในศตวรรษที่ 18

ในบางส่วนของประเทศ คำว่า "สแล็ก" ยังใช้เพื่ออธิบายกางเกงขายาวประเภทหนึ่งที่สวมใส่ในบรรยากาศที่เป็นทางการมากขึ้น คิดว่าคำนี้มีต้นกำเนิดมาจากคำว่า "หย่อน" ซึ่งใช้เพื่ออธิบายกางเกงขายาวหลวมๆ ที่ลูกเรือสวมใส่

บทสรุป

คำว่า "กางเกง" เป็นตัวอย่างที่ดีว่าภาษามีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาอย่างไร จากต้นกำเนิดของคำที่ใช้เรียกกางเกงรัดรูปที่สวมใส่ในเวนิสมาจนถึงการใช้ในปัจจุบันเป็นคำมาตรฐานสำหรับกางเกงในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน คำนี้ได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าทึ่ง ไม่ว่าคุณจะเรียกมันว่า "กางเกง" "กางเกง" หรือ "สแล็ก" สิ่งสำคัญคือเราทุกคนสามารถตกลงกันว่าเรากำลังพูดถึงเสื้อผ้าชิ้นไหน!